Procedury

Nie sztuką jest zniszczyć wszystkie szkodniki. Na przykładzie owadów chce Państwu pokazać, dlaczego w procedurach zwalczania insektów tak ważne jest zapobieganie.

Znaczenie owadów w przyrodzie

 

Owady możemy spotkać praktycznie wszędzie: na lądzie i w wodzie, w powietrzu i pod ziemią. W każdej strefie klimatycznej. Co więcej występują na organizmach roślinnych i zwierzęcych, w ich odchodach i na zwłokach. Tak niebywałe rozprzestrzenienie się owadów, ich ogromna zdolność do rozmnażania, a co za tym idzie, liczebność powoduje, że ma na życie człowieka i jego gospodarkę olbrzymi wpływ, zarówno pozytywny jak i negatywny. Owady odpowiadają za zapylanie większości roślin użytkowych, oczyszczanie ziemi z martwych, butwiejących resztek organicznych, poprawę struktury gleby. Poza tym produkują też pewne surowce: np. miód i wosk. Z drugiej jednak strony niszczą ogromne połacie lasów i upraw polowych oraz ogrodowych. Powodują uszkodzenia i zniszczenia zapasów pożywienia, roznoszą rozmaite, groźne choroby, takie jak np. zarodźce malarii.

Tak olbrzymi wpływ owadów na przyrodę jest wynikiem kilku właściwych im cech. Należy tu wymienić: zdolność latania, duże umiejętności akomodacji, dzięki którym przystosowały się do różnorodnych środowisk oraz warunków życia. Ponadto ich stosunkowo małe wymiary pozwalają im się wciskać w najdrobniejsze nawet szczeliny i zakamarki. Ich duże zdolności rozrodcze w połączeniu ze zdolnością (w niektórych przypadkach) do masowego, gwałtownego rozmnażania się, czyli tzw. gradacja – to tylko nieliczne cechy wpływające na ich ekspansję. Przykładem tutaj mogą być drobne cykady – piewiki. U jednej pary tych owadów w ciągu sześciu pokoleń – okres jednego roku – powstać może 500 milionów osobników. Do mniej przyjemnych wydarzeń należał obserwowany w Afryce w 1936 roku przelot szarańczy wędrownej. Trwało to trzy dni. Chmara o szerokości 5 km i grubości 15 m pokrywała pola uprawne wyrządzając w nich niewyobrażalne szkody.

Większość owadów żywi się pokarmem roślinnym. Część z nich zjada liście, inne igły drzew iglastych, a jeszcze inne pąki, młode pędy, korę czy też owoce. Są też przedstawiciele, takie jak kołatki, które zjadają martwe drewno. Wiele gatunków prowadzi pasożytniczy tryb życia, odżywia się kosztem swoich żywicieli okresowo lub stale. Wśród nich też występuje zróżnicowanie na pasożyty zewnętrzne lub wewnętrzne.

Ten drobny przykład obrazuje znaczenie zwierząt w naszym życiu. Dlatego poznanie ich zachowań, by móc odpowiednio ukierunkować działania, ma tak istotne znaczenie w walce ze szkodnikami. Poniżej przedstawiamy klika charakterystyk.